Demi en haar vrouw kregen te maken met discriminatie

Als je als homostel een kindje wilt, komt hier heel veel bij kijken. Het vraagt een hoop geregel, papierwerk en geld, maar je kunt ook te maken krijgen met negatieve opmerkingen en discriminatie. Demi en Thécla hebben dit net zo ervaren, voor en na de geboorte van hun dochter Olivia. Op Slachtofferwijzer deelt Demi hun verhaal.

Bij het krijgen van een kindje voor een lesbisch koppel, komt een heleboel kijken. Niet alleen een hoop geregel, papierwerk en geld, maar ook een heleboel negatieve opmerkingen en discriminatie.

Demi en Thécla hadden al lange tijd een kinderwens, maar de wachttijd in de klinieken was drie jaar. Daarom deelde Demi in 2021 een oproep voor een spermadonor op social media. Mét resultaat, al waren niet alle reacties positief.

“Er werd gezegd dat wij als lesbisch stel geen kinderen mochten krijgen.”

Negatieve opmerkingen

Demi vertelt: “We kenden maar weinig koppels van hetzelfde geslacht die ook een kindje hadden. En over waar je als lesbisch koppel tegenaan loopt, was weinig bekend. Dus we vonden het belangrijk om online heel open te zijn hierover. Ik deelde daarom eerlijk alles over ons proces.”

“We kregen hierdoor ook te maken met veel negatieve reacties. Er werd regelmatig gezegd dat wij als lesbisch stel geen kinderen mochten krijgen. Dat we ons kindje naar een heterostel moesten doen, omdat dat gezonder zou zijn voor het kind. En dat een kindje een vader en een moeder nodig heeft.”

“De mensen die dit soort opmerkingen maken zullen er altijd zijn. Die gaan helaas niet weg.”

Alles gaat lastiger

Ook in het proces van adoptie liepen Demi en Thécla tegen minder fijne dingen aan. Demi: “Doordat Thécla de dragende moeder was, heb ik onze dochter geadopteerd. We zijn in week 20 van de zwangerschap al begonnen met het invullen van alle adoptieformulieren. En toch was de adoptie bijna een heel jaar later pas officieel.”

“Hoewel Olivia al die tijd al mijn dochter was, voelde het toch fijn dat het eindelijk ook officieel geregeld was. Voor die tijd stond het nog niet op papier en als er dan iets gebeurt, is het ingewikkeld. Dat ik daar zo lang op moest wachten vond ik wel heel erg zwaar en vermoeiend.”

“Anders dan bij heterostellen moesten wij lang wachten en betalen.”

Zelfs het regelen van Olivia’s achternaam bij de gemeente ging niet zonder problemen.

Demi: “Bij de gemeente gingen ze ervan uit dat Olivia Thécla’s meisjesnaam zou krijgen, omdat zij de dragende moeder is. Maar Thécla gebruikt sinds ons trouwen mijn achternaam. Dan zou onze dochter een andere achternaam dan wij krijgen, natuurlijk wilden we dat niet. Toch bleek het in het systeem niet mogelijk dat ze mijn achternaam zou krijgen, dit moest met de hand gebeuren.”

“Dit zijn van die kleine dingen waar ik boos om kan worden. Hoezo is het in zo’n systeem niet goed geregeld? En waarom wordt het ons probleem gemaakt dat het systeem niet werkt?”

.

“Blijkbaar deden we iets wat speciaal is en dat vind ik best wel gek. We wilden gewoon een kindje, dat is iets waar heel veel mensen voor kiezen. Maar bij ons was het een uitzondering, omdat wij twee vrouwen zijn. Anders dan bij heterostellen moesten wij wachten tot alles geregeld was en er zelf voor betalen, dat vind ik oneerlijk.”

“Gelukkig hadden we een advocaat die ons heel goed heeft geholpen. We konden ook alles aan haar vragen. Dat maakte het hele proces wat minder zwaar.”

“Het liefst willen we Olivia beschermen tegen al deze vragen en opmerkingen, maar dat kunnen we niet.”

Voorbereiden op onbegrip

Demi: “Voor Olivia is het straks heel normaal dat ze twee moeders heeft. Het is de buitenwereld die het vreemd maakt. Als ze oud genoeg is willen we hier met haar over praten, zodat ze snapt hoe het zit. Het is namelijk niet iets wat je leert op school of vanuit je omgeving.”

“Olivia zal bijvoorbeeld ook vragen krijgen over wie haar ‘echte’ moeder is. Het liefst willen we haar beschermen voor al deze (rare) vragen en opmerkingen, maar dat kunnen we niet. Daarom kiezen we ervoor om ook dit soort dingen straks te bespreken. Zodat ze erop voorbereid is en kan reageren zoals zij zelf fijn vindt.”

Lees verder

Vertel ons wat je vindt van deze website