Stefano werd als tiener online misbruikt

“Ik zat net op de middelbare school. Daar maakte ik veel vrienden. We hadden ook veel contact via MSN, dat was heel gewoon.” Naast chatten met zijn vrienden, chat Stefano ook met Lisa. Zodra Stefano uit school komt, is ze altijd online. Het contact voelt steeds vertrouwder. Maar vlak voor de zomer, aan het eind van zijn brugklasjaar, gaat het mis.

Webcam aan

“Na een tijd chatten, vroeg Lisa ineens: ‘Zullen we een keer de webcam aandoen?’ Dat deed ik. Kort daarna volgde het verzoek of we niet ook meer konden doen, zoals een shirt uitdoen. Ik was dertien en nieuwsgierig. Spannend. Ik deed mee. Het ging steeds een stapje verder en leidde ertoe dat wij onszelf voor de webcam bevredigden. En er kwam ook een tweede keer. Maar de derde keer werd het minder leuk.”

De toon van Lisa wordt dwingender. Veeleisender. “‘Als jij dit niet doet, dan zwaait er wat’, dreigde ze. Er ging op dat moment wel door mijn hoofd dat er nog meer onprettige dingen konden gebeuren. Maar ik verbrak het contact en blokkeerde Lisa. Daarmee was het klaar, dacht ik.”

Twitter

Het is oktober. Stefano zit inmiddels in de tweede klas. Na het voorval op MSN bleef hij een onderbuikgevoel houden dat er iets niet klopte, maar langzaam verdween dat naar de achtergrond. Toch bleef het altijd ergens hangen.

“Op een gewone woensdagochtend klapte ik mijn laptop open. Ineens zag ik dat er een video van mij op Twitter stond. Mijn onderbuikgevoel bleek juist: ik was in de val gelokt en Lisa bestond helemaal niet. Iemand heeft zich als een ander voorgedaan en mij gefilmd en online gezet. De grond zakte onder mijn voeten vandaan. Ik voelde blinde paniek, voelde mij depressief en suïcidaal. Ik vertelde aan mijn moeder dat ik werd ge-exposed. Gelukkig was zij er gelijk voor mij.”

Dierentuin

Stefano blijft drie weken thuis, maar daarna moedigt zijn moeder hem aan om weer naar school te gaan. “Toen begonnen de fysieke dreigingen. Propjes gooien, boeken gooien, uitlachen, het hield niet op. Leerlingen die niet bij mij in de klas zaten liepen speciaal langs mijn lokaal om mij te checken. Ik voelde mij net een dier in de dierentuin.”

De onvoorwaardelijke steun van zijn moeder en van zijn beste vriend maakt het verschil voor Stefano. “Mijn moeder was er altijd voor mij. Ook mijn mentrix kwam in die tijd veel voor mij op. Zo stuurde zij leerlingen die voor het lokaal stonden gewoon weg. Ze greep echt in. Dat was heel belangrijk. Als je steun vanuit een oprechte positieve en liefdevolle benadering aanpakt, dan kan je haast niet fout zitten, vind ik.”

Therapie

Wanneer Stefano 25 is, merkt hij dat hij de situatie van toen nog helemaal niet heeft verwerkt. “Ik merkte dat ik geen energie had. Ik vond mezelf dik en ik gebruikte veel drank en drugs om mezelf te verdoven. Het was echt een diep dal. Daarom besloot ik dat ik aan mezelf moest werken en in therapie moest gaan.”

Op aanraden van zijn therapeut brengt Stefano zijn verhaal naar buiten. “Van mijn therapeut moest ik het ‘ownen’, dan zou ik er echt vrij van zijn. Dat begreep ik eerst niet. Uiteindelijk plaatste ik een bericht op LinkedIn. Ik deelde dat ik mijn diploma had gehaald en een trauma afsloot. Dat ging viral. Ineens wilde iedereen met mij in gesprek en kwamen er veel media op mij af. Eigenlijk ben ik een soort landelijke therapiesessie gaan doen. Heel zwaar om steeds met het trauma geconfronteerd te worden, maar ook heel helpend.”

Omslag

Het is een omslagpunt voor Stefano. “Ik kreeg echt motivatie om aan mijn trauma te gaan werken en om mijn verhaal te delen. Ik wil anderen die hiermee rondlopen helpen. Volgens mij ben ik de enige man die hierover praat. De therapie heeft mij ontzettend geholpen. Ik denk dat praten heel veel problemen kan verhelpen. Als je zoiets meemaakt, praat erover.

Ook sport heeft mij ontzettend geholpen om mij beter te voelen. Het is echt een belangrijk onderdeel van mijn mentale gezondheid. Een wondermiddel. Ik ga graag hardlopen, ik wil elk jaar een marathon rennen. Vorig jaar deed ik er zelfs twee. Daarnaast doe ik aan basketbal, krachttraining en bergwandelen.”

Herstel stopt nooit

“Het gaat nu top met mij,” concludeert Stefano. “Herstel is een proces dat nooit stopt, maar dat geldt voor het hele leven denk ik. Je neemt wat je meemaakt altijd met je mee. Daarom is het belangrijk om te begrijpen dat het juist beter met je gaat als je over je situatie en gevoelens blijft praten. En onthoud dat als je een mindere dag hebt in je herstel, dat er morgen weer een nieuwe dag is.”